Banque Privée Edmond de Rothschild Europe

Gitana Team

L’éclatement successif de deux bulles financières, celle de la technologie en 2000 et celle des subprimes en 2008, a réactualisé de manière douloureuse le concept de risque lié aux placements boursiers, obligataires ou immobiliers

Benjamin de Rothschild: de passie voor twee- en meerrompboten

 

De nostalgie aan de oevers van het meer van Genève is niet meer wat ze was. De passie van baron Benjamin de Rothschild voor water – een passie die hij geërfd heeft van zijn vader Edmond – heeft de kleur van de zee, de smaak van zout water en de geur van een mooie zeiltocht. Niets herinnert nog aan het gelakte mahoniehout van een ranke kieljacht. Te duur en niet bijzonder leuk. Precies het tegengestelde van de meerrompboten waar hij niet genoeg van krijgt.

 

Voor dit gesprek ontmoeten wij de baron in de salon van het familiekasteel in Pregny in de buurt van Genève. Gekleed in een T-shirt en jeans stapt hij breed glimlachend op ons af. Een schitterende locatie met een prachtig uitzicht op het meer van Genève: “Vanuit dit raam kan ik het vertrek van de Bol d'Or zien,” vertelt hij met meer passie dan trots.

Dit is de ideale omgeving voor een bijna twee uur durend gesprek met een bankier die gepassioneerd is door zeiltochten in bijzondere condities, met de klemtoon op het sportieve karakter.

Yachting Classique (Y.C.): naar welke zeilboten die uw familie ooit heeft gehad, gaat uw voorkeur uit?

Benjamin de Rothschild : De 6m JI en de 8m JI en ook de Formule 40 waren schitterende boten, maar de Gitana 11, winnaar van de Route du Rhum in 2006, is mijn favoriet. Ik ben gek op meerrompboten: zij zijn snel, en wat u misschien zal verbazen, ik vind ze ook mooier. Alleen voor gezinsuitstapjes verkies ik de Gitana VI (een boot ontworpen door Stephens met een aluminium romp uit 1975, die nu als “gezinsboot” fungeert, nvdr). Zijn thuishaven is meestal het Bretonse La Trinité-sur-Mer, de thuisbasis van het Gitana-team. Van daar zeil ik naar Houat (11 mijl) en soms naar Groix (25 mijl). Dat is het enige waar deze Gitana nog goed voor is. Op wedstrijdniveau heeft hij geen schijn van kans meer gezien bij de ratingberekening niet langer rekening wordt gehouden met de leeftijdshandicap. Dat is echt jammer.

Y. C.: Hoe gedraagt u zich op een zeilboot? Bent u iemand die op zoek gaat naar die centimeter meer of minder in de fokkenschoot, de achterstag, de grootschoot?

Benjamin de Rothschild : Niet echt. Ik hou van navigeren. Ik apprecieer tevens tactiekzeilen. Met de elektronische hulpmiddelen is het zowel makkelijker als zeer boeiend. Winchen doe ik ook graag. Maar aan het roer staan, neen, niets voor mij…. Ik ben gewoonweg niet goed genoeg. Dus laat ik dat liever aan anderen over. Ik wil gewoon een bemanningslid zijn.

Y. C.: Terug naar onze eerste vraag. Als u slechts één boot zou mogen houden, welke zou u dan kiezen?

Benjamin de Rothschild: de Gitana 11, zonder enige twijfel. Ik ben er gek op. Daar heb ik al vaak mee gevaren en kan er niet genoeg van krijgen.

Y. C.: Wat heeft die dan wat de andere boten niet hebben?

Benjamin de Rothschild: Hij is de meest comfortabele, de ruimste, de meest praktische, de stilste, nooit hoor je enig gekraak of gepiep van de carbonconstructie (hij lacht bij het zien van mijn verbaasde gelaatsuitdrukking). Wat ik zo leuk aan deze boot vind, zijn de buitengewone acceleraties.

Y. C.: Ik zou mij een baron de Rothschild eerder voorstellen op een 6m JI, met een mooie laklaag waarin de weerspiegeling van het meer van Genève…

Benjamin de Rothschild: Ja, en waarom ook niet 24u op 24 in rokkostuum!

Ik ga met mijn tijd mee en ben nu 47 jaar… en mijn vader Edmond behoorde tot de avant-garde toen hij de Gitana VI lanceerde en in 1984 de maxi Gitana VIII liet bouwen - een ontwerp van German Frers met aluminium romp en carbonbrug.

Y. C.: Weet u welke plaats de Rothschilds in de zeilgeschiedenis innemen?

Benjamin de Rothschild: Jong was ik erg onder de indruk, maar met de jaren gaat een mens meer relativeren. Zeilsport is, hoe dan ook, een sport die je in verrukking kan brengen. Neem bijvoorbeeld het wereldkampioenschap van de maxis. Historisch gezien heeft dat niet echt veel te betekenen. Maar tussen twee regatta’s in worden de bemanningsleden, de masten, de kiel, vervangen…. Wat uiteindelijk redelijk duur uitvalt in feite! Ons Gitana-team heeft onlangs in Oman met Pierre Pennec de eerste proef van de Extreme Sailing Series gewonnen (op catamarans X 40). Daar ben ik zeer trots op. Wij hebben gewonnen van teams die over drie- tot vier maal meer materiaal beschikten. Wauw, dat doet een mens echt plezier.

Y. C.: Blijft zeilen voor u een hobby of ziet u zichzelf eerder als een professional?

Benjamin de Rothschild: Voor mij is en blijft zeilen een hobby. Ik heb een team van competente mensen die voor alles zorgen.

Y. C.: Welk schip zet u op dit ogenblik het meeste aan tot fantaseren of dromen?

Benjamin de Rothschild: (Hij twijfelt geen seconde) Schepen met harde zeilen lijken mij heel boeiend.

Y. C.: Ik spreek over boten en u antwoordt in technische bewoordingen, alsof u een technicus, een competitiezeiler bent…

Benjamin de Rothschild: Ik vind de “klassieke”, oude zeilboten zeer mooi. Schitterend zelfs. Doch, ik vind dat men er meer last dan plezier aan heeft. Ik denk dat de eigenaars van deze zeilboten meer van het schip op zich houden dan van het zeilen. Waarom ook niet? Ik heb daar helemaal niets op tegen. Ik dank trouwens die mensen voor het plezier dat zij ons schenken bij het zien van sommige houten monumenten in een of andere haven.

Y. C.: Wat betekent de America’s Cup voor u?

Benjamin de Rothschild: Veel geld in verhouding tot het aantal uren op het water. De laatste editie was niet interessant, triest. Om de twintig jaar raakt deze wedstrijd het noorden kwijt.

Y. C.: Men is nu overgestapt op catamarans, wat u ongetwijfeld als muziek in de oren klinkt. Hebt u geen zin om mee te doen?

Benjamin de Rothschild: Ik zie het belang van een match race in meerrompboten niet in. Wie als eerste vertrekt, wint. En bovendien zegt California me niet echt veel, ik ken het al te goed. Deze wedstrijd zou veel interessanter zijn in Mozambique, waar ik onlangs een stuk land heb gekocht. Ik ga er jagen en ken de winden die er regelmatig waaien (lacht).

Y. C.: Wat zijn uw eerste herinneringen op zee?

Benjamin de Rothschild: De allereerste was Gitana IV. Ik kon amper lopen en ben door een openliggend luik getuimeld. Grote paniek, vooral bij mijn ouders! Doch ik had geen schrammetje. Ik heb veel leuke momenten beleefd op de 6m JI.

Y. C.: En uw grootste angst?

Benjamin de Rothschild: Tijdens een week Marseille op Gitana VI, ik was toen ongeveer twaalf. Gedurende de wedstrijd waaide er een verschrikkelijke mistral. De ganse dag was ik enorm zeeziek. Vreselijk. Hoogstwaarschijnlijk vond ik dat de bemanning te gespannen reageerde en was ik daardoor bang geworden.

Y. C.: En sindsdien?

Benjamin de Rothschild: Niets, helemaal niets. Ik heb wel indrukwekkende maar nooit angstaanjagende momenten beleefd. Dat komt omdat ik met gedegen professionals zeil in wie ik het volste vertrouwen heb.

Y. C.: Wie van deze “profs” heeft de grootste indruk op u gemaakt?

Benjamin de Rothschild: Lionel Lemonchois (winnaar van de Route du Rhum 2006 met Gitana 11 in een recordtijd, nvdr). Als skipper en als solozeiler is hij indrukwekkend. Verder is er Loïck Peyron, vanwege zijn technische en maritieme kennis, evenals Jean-Baptiste Le Vaillant, een buitengewone zeiltrimmer.

Y. C.: Uw favoriete zeiltocht?

Benjamin de Rothschild: Québec-Saint-Malo. Deze wedstrijd bestaat niet langer en dat vind ik jammer. Dat was zuiver genieten.

Y. C.: Wedstrijden lijken een obsessie voor u. In mijn vraag doelde ik eerder op een zeilreis.

Benjamin de Rothschild: (Denkt eerst enkele minuten na.) Ik herinner mij een zeer mooie reis langs de Zweedse eilanden. Voorts is er Corsica, waar het flink warmer is (schaterlacht). Veel aangenamer voor een pleziertochtje.

Y. C.: Het is duidelijk dat recreatief zeilen niet echt uw ding is.

Benjamin de Rothschild: Toch wel, ik geniet van een zeiltochtje met mijn echtgenote en onze vier dochters. Ze vormen een prachtig plaatje op een zeilboot. Een enkelrompschip is niet echt mijn ding: 6 knopen voor de wind, 3 knopen aan de wind… Als je van een meerrompschip geproefd hebt, dan kan een enkelrompschip je niet meer boeien. Bovendien wordt je er net zo nat als op een meerrompenboot die wel twee- tot driemaal sneller over de golven glijdt! Helemaal niet interessant, vindt u ook niet?

Y. C.: Gezien vanuit dit oogpunt, vast en zeker!

Interview met Baron Benjamin de Rothschild door Emmanuel Charras,

Yachting Classique maart-april-mei 2011, Nummer 48

 

Linken